Recensie 4: Love over Gold

back to 1982

Last updated: 12-Aug-2002

Introductie

M'n vader was er destijds heel duidelijk over: Je was wel een enorme idioot als je te vroeg instapt met nieuwe technologie. Volgens hem duurde het slechts een jaar voordat nieuwe apparaten halveerden in prijs. Het heeft 7jaar geduurd voordat hij z'n eerste cdspeler in huis had. De CD's wilden namelijk maar niet goedkoper worden. Ik heb hem de CD-104 gegeven toen ik zelf een nieuwe CD speler aanschafte.

In 1982 wist ik het zeker: Ik moest en zou zo'n CD speler hebben. Philips had net de eerste modellen op de markt gezet, bovenladers waren het (daar hadden ze met andere apparaten ook al mee gestoeid). Bij de Groote Een (bestaat deze wit-/bruingoed keten nog?) in Enschede stond een nieuw model, een CD-104. Een loodzwaar apparaat en gelukkig een type met front bediening.

Bij de winkel aangekomen bleek dat hij diezelfde dag net 100 gulden goedkoper was geworden. Dit was goed nieuws, want ik had absoluut niet nagedacht over software. Omdat ik lid was van de muziekuitleen had ik het idee dat ik voorlopig wel met leen cd's uit de voeten zou kunnen en de echt mooie exemplaren kon je tenslotte zonder tikken en krassen opnemen op het cassettedeck. Hoewel CD's de laatste 2 jaar nauwelijks in prijs zijn gedaald, Love Over Gold kostte in 1982 Hfl 44.85 en dit is nog steeds een redelijk gangbare prijs voor nieuwe CD's. Er zijn wel mid-price en re-mastered versies in omloop op CD en deze zijn aanmerkelijk goedkoper. Overigens een idioot hoge prijs als je bedenkt dat een CD in productiekosten nauwelijk 50 eurocent kost; het meeste geld gaat naar marketing van de platenmaatschappij en niet naar de artiest of de productie.

Ik heb de eerste dag daarom maar direkt een paar CD's aangeschaft. De eerste CD die ik gekocht heb was Love Over Gold van Dire Straits. Een medestudent had dit album al een tijdje op LP en ik wilde die CD gewoon hebben. Vermoedelijk heb ik wel een paar medestudenten velledig gek gemaakt door die paar CD's rond de klok te draaien (maar dat geeft niet toch).

Twee weken terug stond ik op een rommelmarkt, en daar werden LP's verkocht voor 75 eurocent per stuk. Ik heb er direkt weer 20 stuks meegenomen, waaronder Love Over Gold op LP. Net als de andere LP's in nieuwstaat,kennelijk van iemand die z'n LP verzameling na 20 jaar uiteindelijk toch nog via de bazar wilde verkopen.

Muziek

Dit is een van die LP's waar ik werkelijk alle nummers goed van vind klinken. Kortom, met zo'n album heb je geen noodzaak voor een cdspeler met afstandbediening, je luistert tenslotte vrijwillig de gehele plaat af en je denkt er niet aan om halverwege even een nummer weg te zappen.

Daarnaast vind ik zo'n hoes van een LP toch altijd weer een hele belevenis. Daar kan een CD toch echt niet aan tippen. Zo'n hoes hou je graag even vast, je bekijkt hem eens goed en leest eventueel de teksten en bekijkt de foto's. Bij een CD zit je altijd met die stomme boekjes te klooien die je er ook nog eens slecht uitkrijgt omdat de eerste pagina van het boekje altijd blijft haken achter het plastic randje van het cd doosje (wat een drama's hè).

Telegraph Road is een prachtig nummer, dat geluidloos begint en langzaam aanzwelt. Da's voor een platenspeler misschien iets lastiger dan voor een cdspeler maar het effect is zo goed als gelijk. De kwaliteit van de LP is na al die jaren nog steeds super, en hoewel de CD versie zeker voor die tijd niet slecht is opgenomen gaat de voorkeur toch weer uit naar de LP. Je wordt direkt bij de muziek betrokken.

Discografie

• Dire Straits
• Making Movies
• Love Over Gold
• Brothers in Arms

Achtergrond info:

t.b.d.

© Maarten&Annemarie, June 2002