Recensie 4: Eva Cassidy

Zingen is emotie

Last updated: Januari 12, 2002

Introductie

Eva Cassidy  is in 1996 veel te vroeg op 33 jarige leeftijd overleden aan kanker.  Volgens de gegevens die ik uit artikelen over Eva heb gehaald (en informatie op de CD boekjes) was Eva een bescheiden, verlegen en vaak onzeker mens, en redelijk wars van commercie. Duidelijk is wel dat zodra ze achter een microfoon gaat zitten ze haar schroom helemaal kwijt is en er alleen nog maar muziek is. De emotie spat er bij Eva duidelijk af, een enorme tegenstelling met haar collega Diana Krall waar dit veel subtieler verpakt is.

Eva is pas na haar dood bekend(er) geworden buiten de USA, eigenlijk was ze daar tijdens haar leven ook voornamelijk bekend in de omgeving van Washington DC. Twee jaar na haar dood in 1998 werd de CD Songbird met compilaties van haar werk uitgebracht, en door ondermeer uitzending door de BBC kreeg Eva internationaal bekendheid. Zelf heeft ze nooit geweten dat zoveel mensen zo van haar muziek zouden genieten.

De Eva Cassidy Band werd opgericht in het voorjaar van 1990.  In 1992 werd een CD opgenomen met Chuck Brown (die heb ik dus nog niet) en in 1996 volgde de opnames van een optreden in Blues Alley. Naar verluid was Eva zelf niet overtuigd van deze opnames, maar haar manager Al Dale en Chris Biondo haar vriend en mentor hebben haar gelukkig overgehaald. Zelf vind ik dit live sfeertje nog steeds een extra dimensie geven aan de muziek en ik vind dit dus ook de mooiste CD van Eva Cassidy.

Muziek

Eva Cassidy zingt op haar 4 CD;s (5 als je het album samen met Chuck Brown meetelt) bijna uitsluitend meer of minder bekende nummers uit van anderen (covers). Het repertoire van Eva is daarbij zeer breed: ze zingt blues, jazz maar ook rustig folk of gospel songs. Het zijn soms zeer bekende nummers zoals Fields of Gold, Bridge over troubled Water en Over the Rainbow maar de interpretatie en het gevoel zijn onmiskenbaar Eva. Deze brede muzieksmaak heeft overigens behoorlijk remmend gewerkt op de carriere van Eva, haar manager heeft veel moeite gedaan om grote platenbonzen te interesseren voor het fenomeen Cassidy. Maar de bozo’s zagen het niet zitten om deze muziek in een van de bestaande hokjes te duwen en zo op de markt te brengen. Omdat Eva niet boog toen men haar de muziekkeuze en een passend image voor wilde gaan schrijven lukte het niet om een attractief platencontract af te sluiten.

De CD “Live at Blues Alley” is opgenomen, live zoals de titel al zegt, in eigen beheer. Het was de eerste echte CD van de Eva Cassidy Band. Je vraagt je altijd af waarom nou juist deze twee avonden in Januari 1996 zijn opgenomen: Was dat duidelijk gepland, of namen ze vaker op en waren deze avonden toevallig erg goed geslaagd? Ik zal het nog eens opzoeken in de FAQ van de nicht van Eva die dit soort wetenswaardigheden op haar site uit de doeken doet.

Nou vind ik “Bridge over Troubled Water” een prachtig nummer, maar ik heb altijd het idee gehad dat de opname van Simon en Garfunkel fantastisch is verpest want zeker aan het einde slibt alles zo’n beetje dicht. Neem dan Eva’s versie, helder en met 120% passie gezongen ga je toch wel even recht in je stoel zitten.  Een ander nummer dat de meeste mensen wel kennen is “Fields of Gold” van Sting (Ten Summoner’s Tales). Een nummer dat zeer ingetogen en rustig wordt gezongen met slechts begeleiding van gitaar. Als je je ogen dicht doet staat ze een paar meter voor je.

Toch is het niet alleen Eva die op deze CD erg haar best doet, in People Get Ready -ook zo’n lekker nummer- vind ik ook de drums en de gitaarsolo goed uit de verf komen. En de bas van Biondo is op de hele CD met het juiste volume ondersteunend aanwezig, soms opzwepend en soms mooi rustig... Kortom, de hele band heeft er toen duidelijk zin in gehad.

Autumn Leaves is een mooi nummer, dat ik nog niet zo goed kende, is door z’n eenvoud met gitaar en piano (fraaie solo) nog het vermelden waard. Duidelijk is te horen dat de maat op het podium met de voet wordt meegetapt. Eric Clapton doet dat in “Unplugged” ook (kun je mooi zien op de DVD, die ik er laatst ook maar bij heb gehaald) en het geeft veel meer podium gevoel als het niet te nadrukkelijk aanwezig is.

De meeste van onze vrienden hadden nog niet van Eva Cassidy gehoord, maar na 1 of twee nummers gehoord te hebben is een ieder onverdeeld positief. Het brede repertoire van Eva Cassidy is overbekend en zal misschien niet iedereen aanspreken, maar de interpretatie maakt dat dit geen “gewone” covers zijn maar iets nieuws toevoegen aan nummers die je al langer kende.

Grijs draaien is bij CD’s onmogelijk, en aangezien we veel muziek hebben ook niet niet nodig, maar deze CD zit meer dan gemiddeld in een van onze cdspelers. De sfeer van de Live Opname, de enthousiaste band met de fantastische zang van Eva, de enorme passie het zorgt er voor dat je zeer betrokken bent bij zo’n uitvoering.

Jammer dat er geen “Live” at blues alley uitvoeringen van Eva meer zullen komen.

Discografie:

Eva Cassidy; Method Actor (LP!); 1987

Chuck Brown & Eva Cassidy; The Other Side, 1992

Eva Cassidy; Live at Blues Alley; Recorded January 2 and 3, 1996; G2-10046

Eva Cassidy; Eva by Heart;  1997 (recorded before in studio)

Eva Cassidy; Songbird; (Compilation of last 3 CD’s); 1998

Eva Cassidy; Time after Time; 2000 (live recordings Blues Alley 1996, studio recordings ???)

Achtergrond info:

Eva Cassidy (friend) Site

Eva Cassidy materiaal door haar nicht Laura Claire Bligh samengesteld

Artikel in de Haagse Courant over Eva Cassidy

© Maarten&Annemarie, January 2002