Hier komt het vervolg van het UL40 buizenversterker project.
Op Zaterdag heb ik geprobeerd om te beginnen aan de bouw, maar voetbal en andere
familiezaken zorgden ervoor dat van dat plan niets terecht kwam. Uiteindelijk
ben ik Zondag om 08.00 uur uit de veren gegaan om zo ver mogelijk te komen.
Omdat je op Zondag niet de hele dag op je werkkamer kan zitten kwam de UL40
net niet helemaal af.
Goede
voorbereiding is het halve werk, dus heb ik op m'n werkkamer de tafel een beetje
opgeruimd, een soldeerstation neergezet en een stapeltje schroevendraaiers en
tangetjes op grijpafstand klaargelegd. Een verse theedoek om het werkstuk in
een verder gevorderd stadium te beschermen en twee doosjes om de print op te
leggen zonder dat de onderkant steeds de tafel zou raken. En dan begint het
echt: Alle componenten zitten in doosjes of keurig in plastic zakjes. Uitpakken
maar …
In dit manual staat beschreven hoe de UL40-S2 gebouwd moet worden.
En hoewel ik het nog ingewikkeld genoeg vind, moet gezegd worden dat ze gelijk
hebben bij Amplimo: Bijna iedereen die enige soldeerervaring heeft zou deze
versterker moeten kunnen bouwen.
De
print is tweezijdig, maar componenten worden hoofdzakelijk aan 1 zijde op de
print gesoldeerd. De andere zijde wordt uitsluitend voozien van buisvoeten,
omdat deze door de kast heen steken. De print wordt straks dus op de kop in
de kast geplaatst.
Begonnen wordt om 22 kleine soldeeroogjes op de print te solderen.
Lastig priegelwerk, want het zin een soort splitpennen die je aan de achterkant
van de print eerst met een mesje uit elkaar moet buigen voordat je gaat solderen..
De tweede stap in het bouwproces is het monteren van de buisvoeten.
Leuk werk, want even moeten de buisjes van de voorversterker in de voetjes worden
gestoken omdat met buis de voetjes gemakkelijker te monteren zijn.
Even krijg
je dan het gevoel van "zo wordt het straks". Helaas ben je er op dat
moment
nog 10 uur werken van verwijderd.
De buisvoeten zijn de enige componenten die aan de “bovenzijde”
van de print worden gemonteerd, en ze steken straks door de gaten in de kast.
Om de grote buisvoeten zo te kunnen monteren dat ze ook straks nog net door
de kast passen, worden ze in eerste instantie los in de print gestoken, de voeten
door de kast gericht, waarna de print tijdelijk wordt vastgezet in de kast.
Nu kun je de voeten solderen met de garantie dat na solderen
straks alles nog steeds precies past.
Als
alle weerstanden zijn geplaatst begint het er een beetje bewoond uit te zien
op de print. Even opletten, sommige weerstanden worden warm dus die moeten van
de print af worden gemonteerd. Gelukkig staat alles prima omschreven in de bouwbeschrijving.
Nu alleen nog de condensatoren en de diodes nog, en dat zijn
er niet eens echt veel.
Belangrijker is dat ik met de condensator ben afgeweken van
de officiele bouwtekening (en dat klinkt inderdaad niet verkeerd).
Zaken om op te letten…
Sommige
componenten moeten 5mm hoog op de print worden bevestigd omdat ze een beetje
warm worden (weerstanden) of omdat er geen doorslag van hoogspanning mag voorkomen
(diodes). De platte zijde van een duimstok is precies
5mm dus dat was snel geregeld.
Alleen de 5Watt weerstanden worden zo heet dat men expliciet
aangeeft ze hoog te monteren en andere componenten erbij weg te houden.
Modificatie
Ik
ben van huis uit niet het type dat z'n nieuwe spullen direkt openhaalt om te
zien of er nog wat te verbeteren valt. Sterker nog, twee en een half
jaar na de verhuizing in ons nieuwe huis heb ik nog steeds moeite om gaten in
de muren thuis te boren, terwijl ik bij een ander zo een plafond wegbreek, of
zelf een CV installatie meehelp aanleggen.
Maar, in dit geval werd me van verscheidene kanten medegedeeld
dat de UL40 beter zou kunnen klinken als je een paar kleine wijzigingen aan
zou brengen.
Gelukkig was TriodeDick
bereid om een en ander eens goed te bekijken, en gaf hij gedetaileerd advies.
Dick adviseerde om te beginnen met het vervangen van twee stel condensatoren
in de UL40 door een ander type: Black Gates. Nou had ik wel van Gates maar nog
niet van Black Gates gehoord, maar de gedachte dat je stroom op Gates mocht
zetten beviel me wel.
Hiernaast
zie je twee alternatieve bewoners van de print. Twee kleine andere condensatoren
(C2) die parallel stonden over C1 zijn bovendien weggelaten.
Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik ze er in eerste instantie
wel in had gesoldeerd, maar toen na een extra check met TriodeDick bleek dat
C1 de plek was waar de kleine Black Gates in moesten, bleek dat dan de C2 condensator
van 100pF beter niet geplaatst hadden kunnen worden. Met soldeerbout en een
tinzuiger heb ik ze er daarom weer uitgehaald.
Inbouwen van de print
Het
laatste waar ik op Zondag aan toekwam was het inbouwen ven de print en de twee
uitgangstransformatoren. Van de laatste twee heb ik geen aparte foto gemaakt,
dus hierbij nog een laatste plaatje van de Zondag.
Zo’n theedoek is echt handig. Als je namelijk niet uitkijkt dan beschadig
je zowel je werktafel als de versterker tijdens de montage.
Goede
voorbereiding is het halve werk, dus heb ik op m'n werkkamer de tafel een beetje
opgeruimd, een soldeerstation neergezet en een stapeltje schroevendraaiers en
tangetjes op grijpafstand klaargelegd. Een verse theedoek om het werkstuk in
een verder gevorderd stadium te beschermen en twee doosjes om de print op te
leggen zonder dat de onderkant steeds de tafel zou raken. En dan begint het
echt: Alle componenten zitten in doosjes of keurig in plastic zakjes. Uitpakken
maar … 
De
print is tweezijdig, maar componenten worden hoofdzakelijk aan 1 zijde op de
print gesoldeerd. De andere zijde wordt uitsluitend voozien van buisvoeten,
omdat deze door de kast heen steken. De print wordt straks dus op de kop in
de kast geplaatst.
Even krijg
je dan het gevoel van "zo wordt het straks". Helaas ben je er op dat
moment
nog 10 uur werken van verwijderd.
Als
alle weerstanden zijn geplaatst begint het er een beetje bewoond uit te zien
op de print. Even opletten, sommige weerstanden worden warm dus die moeten van
de print af worden gemonteerd. Gelukkig staat alles prima omschreven in de bouwbeschrijving.
Sommige
componenten moeten 5mm hoog op de print worden bevestigd omdat ze een beetje
warm worden (weerstanden) of omdat er geen doorslag van hoogspanning mag voorkomen
(diodes). De platte zijde van een duimstok is 
precies
5mm dus dat was snel geregeld.
Ik
ben van huis uit niet het type dat z'n nieuwe spullen direkt openhaalt om te
zien of er nog wat te verbeteren valt. Sterker nog, twee en een half
jaar na de verhuizing in ons nieuwe huis heb ik nog steeds moeite om gaten in
de muren thuis te boren, terwijl ik bij een ander zo een plafond wegbreek, of
zelf een CV installatie meehelp aanleggen.
Hiernaast
zie je twee alternatieve bewoners van de print. Twee kleine andere condensatoren
(C2) die parallel stonden over C1 zijn bovendien weggelaten.
Het
laatste waar ik op Zondag aan toekwam was het inbouwen ven de print en de twee
uitgangstransformatoren. Van de laatste twee heb ik geen aparte foto gemaakt,
dus hierbij nog een laatste plaatje van de Zondag.